Szpecący bądź ośmieszający makijaż

Zdjęcie pochodzi ze strony www.gossiprocks.com

Uwaga, dzisiaj będzie odrobinę moralizatorsko. Notka zainspirowana moimi pierwszymi krokami skierowanymi ku poszukiwaniu nowej pracy (zmiana kariery, o ile to można karierą określić ;) ) i własnymi doświadczeniami z pracy na uczelni. 

Wszędzie widzę królujące kolorowe, wręcz papugowe makijaże. Makijaże kolorowe, makijaże mocne, reklamy namawiające do smoky, błyszczące oczy i krzyczące usta. Bo każdy ma prawo do wyrażenia siebie. A potem wchodzę na internet i się dziwię. Naprawdę dziwię. Kochani, nie zrozumcie mnie źle, nie chcę nikogo oceniać ani prowadzić wojny partyzanckiej z mocnym makijażem, ale jednak chcę Was nieco ostrzec przed bezmyślnym kopiowaniem trendów na podstawie niedawnej historii z pracy. Ponadto makijaże prezentowane w necie często pochodzą z profesjonalnych sesji, specjalnego oświetlenia, odpowiedniego sprzętu fotograficznego. To, że makeup dobrze wygląda na zdjęciu nie oznacza, że będzie dobrze wyglądał w naturalnym świetle.

Zdjęcie z www.sodahead.com

Miałam w pracy dziewczynę. Dziewczyna ładna, smukła, o wyrazistej urodzie (zgadywałam, że może gdzieś z Ameryki Płd., ale ponoć się myliłam), doktorantka. Spotykałam ją na korytarzu, ale nigdy nie zagadałam, bo mnie najnormalniej w świecie odstraszała. Mocno czerwone usta, dużo różu, zbyt mocno podkreślone oko - wyglądała sztywno i zniechęcająco, nie wspominając o tym, że mało profesjonalnie. Na imprezę to może jeszcze, choć makijaż zdecydowanie nie dodawał jej urody, ale do pracy? Dziewczyna okazała się przesympatyczną osobą i w sumie żałuję, że tak późno się poznałyśmy. Poznałyśmy się zresztą przez przypadek, no ale szczerze mówiąc nigdy nie miałam ochoty pierwsza przyjaźnie zagadać z powodu tak głupiego szczegółu jak przerysowany makijaż. Dodam, że jestem osobą niesamowicie otwartą i szybko przedstawiłam się całemu fakultetowi. Ale ona po prostu odstraszała, naprawdę. Sprawiała wrażenie niesympatycznej i sztucznej.

Po jakimś czasie przez przypadek się poznałyśmy i N. okazała się otwarta i pomocna. Gdy się do niej przyzwyczaiłam, przestałam zwracać w ogóle uwagę na jej pobrzydzający makijaż.  Jednak któregoś dnia spotkałam ją w sklepie. Mój małżonek zapytał mnie później kto to był. Powiedziałam, że koleżanka z uczelni. Pokiwał głową i powiedział: szczerze mówiąc zanim się odezwała to miałem wrażenie, że musi być niesamowicie wredną osobą. Biedna kobieta, żeby tak niechcący odstraszać wyglądem...

I teraz siedzę i zaczynam myśleć o potencjalnych rozmowach o pracę. Pierwszą radą, jaką dostałam od męża: wyglądaj profesjonalnie i rzeczowo. Przecież nie chcesz wywrzeć na potencjalnym pracodawcy takiego wrażenia jak Twoja koleżanka z uczelni.

Przykre, prawda? Dziewczyny, pamiętajcie: nie ma nic złego w makijażu, tatuażach, wyrażaniu siebie w odważnym ubiorze, głośnym zachowaniu czy głośnym przeklinaniu. Nie ma nic złego w odważnych zdjęciach na facebooku czy naszejklasie, jednak jeśli takie drobiazgi mogą niepostrzeżenie utrudnić nam życie, warto się zastanowić jaką wiadomość wysyłamy swoją prezencją w świat.

Kosmetyczne postanowienia noworoczne, czyli wziąć byka za rogi

Postanowienia nie mają sensu, jeśli nie weźmiemy się za nie odpowiednio szybko, na tyle szybko by móc je wcielić w życie. Jedno z wymienionych przeze mnie postanowień jest używać wreszcie filtrów - zwłaszcza teraz, kiedy zaczynam przygodę z Los Angeles, miejscu wiecznego słońca.

Będąc w LA nie sposób nie skorzystać z ich bogatj oferty kosmetycznej przeróżnych sklepów. Ostatnio wspominałam nawet o jednym z moich ulubieńców ostatnich czasów - Trader Joe's. Tam też skierowałam swe kroki:

Zobaczymy jak będzie się sprawować. Dla mnie filtry to nie jest prosta sprawa, nienawidzę ich na twarzy i zazwyczaj nie moszę. Coś jednak jest takiego w tym preparacie, że ładnie się wchłania i nie tłuści mi twarzy. Zapach ładny, migdałowy. Być może nawet wytrwam w postanowieniu regularnej aplikacji. Jeśli tak to na pewno zrecenzuję po dłuższym używaniu.

A tu skład jakby ktoś był zainteresowany (nie jest świetny, wiem).

Lecę powygrzewać się bezkarnie w słońcu! :) (U nas jest samo południe).

Ulubione firmy 2011 roku

Picture by Master isolated images.

 Rok 2010 obfitował w wiele odkryć kosmetycznych dla mnie. Nie tylko zgłębiłam się w różne firmy drogeryjne i małe rodzinne firmy sprzedające głównie przez internet, ale także ekskluzywne marki perfumeryjne, droższe naturalne firmy sprzedające ekologiczne produkty oraz małe niszowe kosmetyki. Postanowiłam złożyć małą listę moich ulubionych marek w 2011 roku:

 Kanu - prawdopodobnie moja ulubiona polska naturalna wegańska marka. Kocham ich za niesamowite zapachy, wysokiej jakości kosmetyki i wegańskie składy. Od kiedy wypróbowałam ich olejki do masażu, Kanu jest jedną z firm, do których mam niesamowity sentyment.

  Casswell - Massey - odkrycie zupełnie przypadkowe, związane z wycieczką do TJ Maxxa. Casswell - Massey zachwycił mnie zapachami (ich pomarańczowe mydło w płynie mnie po prostu powaliło) oraz innymi zapachowymi gadżetami. Obecnie bardzo często śmigam do TJ Maxxa w celu poszukania co tam nowego mają z CM.

  Urban Decay - gdyby Urban Decay produkował więcej serii matowych, o mniej krzykliwych kolorach, byłby moją kosmetyczną firmą numerem jeden. Ich pomadki, kredki do oczu 24/7 Glide - On, cienie do powiek, lakiery do paznokci, niezastąpiona baza pod cienie Primer Potion, liczne palety bijące rekordy popularności powodują, że UD zdecydowanie jest jedną z najciekawszych firm na rynku. Jedyne czego mogę się doczepić to te jaskrawe kolory i za dużo błysku.

  Stila - ciekawa oferta przeróżnych produktów, piękne projekty palet (ich palety świąteczne zachwycały kształtem), wysokiej jakości produkty (m.in. cienie, róże, tusze do rzęs), minimalistyczne opakowania. Firma warta dalszych zakupów.

  Trader Joe's - zdecydowanie zasługuje na miano odkrycia 2011 roku. Jest to sieć sklepów oferująca wszystko to, co Tygryski lubią najbardziej: własną linię kosmetyków CF (łącznie z naturalnymi mydłami i filtrami przeciwsłonecznymi), środki czszczące, piorące, wysokiej jakości produkty żywnościowe, kawy i herbaty fair trade z certyfikatami o poszanowaniu Rainforest Aliance (stowarzyszenia działającego na rzecz ochrony lasów tropikalnych), ekologiczne opakowania, ekologiczne składniki. Zakochałam się w tym sklepie na zabój i niedługo pokażę nowości, które udało mi się upolować.

  Eart Science - odkryta podczas gorączkowego poszukiwania czegoś, co przywróci moim włosom blask. Obdarzona miłością za cudowną maskę do włosów, która zrobiła w tydzień więcej niż odżywki i olejowanie w miesiąc. Produkt zakupiony ponownie.

  Catrice - w końcu udało mi się wypróbować ich lakiery i szminki. Pomimo iż nie byłam zachwycona ich cieniami do powiek, ich lakiery i pomadki przekonały mnie do tej firmy i na pewno skuszę się na jakieś nowinki przy kolejnej wizycie w Europie.

  Everyday Minerals - odkryta rok wcześniej, ale niegdy niedoceniona firma wygrała mnie po odkryciu ich niezastąpionych róży, podkładów i niektórych cieni.

  Revlon - jedna z moich ulubionych firm za całokształt. Fantastyczne trwałe pomadki, lakiery do paznokci, sensowne eyelinery i błyszczyki, chwalone podkłady i pudry, niezłe cienie. Miodzio. No i oczywiście


 Biochemia Urody. Apogeum naturalnych, nieodstraszających ceną i skutecznych specyfików. Najlepsze pod słońcem olejki myjące, hydrolaty, masła, pudry, oleje. Stale coś dokupuję i ciągle jestem pod wrażeniem jak dobre są produkty, które sprzedają i jak fachowa jest ich obsługa klienta.

Native American Goods, czyli indiańskie cudeńka

Przemierzając bezkresne drogi w Arizonie, Nowym Meksyku czy Nevadzie nie sposób nie natknąć się na tutejsze tereny Indian. Tak tak, prawdziwi indianie wciąż żyją w Stanach i choć można spekulować czy mają się dobrze (np. spory odsetek alkoholizmu), znaleźli w każdym razie swoje sposoby na dostosowanie się do życia w Stanach. Oczywiście temat Indian jest długi i szeroki, w zwiazku z tam naprawdę tutaj liznę tylko temat i opowiem o znajdująacych się przy drogach sklepach, w których sprzedawane są indiańskie dobra.

Najchętniej kupowanym dobrem jest biżuteria. Poza tym ceramika, kosze, koce, kartki pocztowe oraz inne indiańskie specyfiki, w tym kosmetyczne. Za każdym razem przejeżdżając w okolicach indiańskich rezerwatów, zatrzymuję się by coś u nich kupić. Powodów jest kilka: zwykła ciekawość, zainteresowanie ich kulturą i wyrobami, chęć poparcia ich przemysłu i rzeźbiarstwa. Oczywiście autentyczne wyroby Indian są rękodziełami, w zwiąazku z tym są drogie, ale uważam, że ceny są zasłużone. Niestety chwilowo moje wymarzone przedmioty przekraczały możliwości portfela, w związku z czym ograniczyłam się do kilku drobiazgów, w tym małego kremu.



Malutkie opakowanie ozdobione jest indiańskimi motywami, np tym prześlicznym elementem:



Na tym zdjęciu pewnie trudno Wam będzie to zauważyć, ale krem ma intensywnie lawendowy kolor.






Zapach? Desert rain, czyli pustynny deszcz. Brzmi śmiesznie, ale w sumie tak jak las w deszczu ma specyficzny zapach, tak i pustynia go ma. Zapach ciężki do opisania, bardzo słodki, ale przebija przez niego ziołowa nuta. Mnie bardzo przypadł do gustu, jest taki dość nietuzinkowy. Ogólnie produkt bardziej ciekawostka niż niezbędnik, ale bardzo fajnie mieć takie coś w kosmetykowej kolekcji. Polecam szczególnie na prezent jeśli kiedykolwiek będziecie mieli okazję kupić coś takiego w Stanach, bo jest to rzecz dość unikatowa, zwłaszcza w Europie.

Tarte, Tarte, Tarte ach to Ty!

Zaczynając moją przygodę z rynkiem amerykańskich kosmetyków i podejmując decyzję o jak najpełniejszym wyeliminowaniu testowanych na zwierzętach kosmetyków koncernowych, natknęłam się początkowo na mur niewiedzy. Z czasem zmienił się on w interesujące poszukiwania nowych, nieznanych na rynku polskim firm, ale początki łatwe nie były.

Jeden ze śladów zaprowadził mnie do Tarte. Tarte jest jedną z tych ekskluzywnych marek, która:

¤ nie tylko stawia na ładne opakowania i marketing, ale
¤ także afiszuje się certyfikowanym znaczkiem Pety, poświadczającym politykę CF firmy,
¤ posiada linię kosmetyków wegańskich
¤ reklamuje używanie naturalnych składników i eliminację szkodliwych substancji jak SLSy, parabeny, sztuczne barwniki, parafina, oleje mineralne itp.

W drogeriach znajdują się w pobliżu firm takich jak Smashbox, Stila, Lorac, Cargo czy Urban Decay. Od dawna chciałam wypróbować kosmetyki tejże firmy a po natknięciu się na wprost fenomenalny tusz do rzęs Light, Camera, Lashes, zainteresowałam się tą marką nie na żarty. Po użyciu kilku testerów ich wygrywających konsumenckie nagrody róży (wydają się być naprawde świetne, ale przyjrzę się im bliżej) postanowiłam dać szansę ich produktom do ust.

Jednym z kosmetycznych prezentów, które sama sobie podarowałam pod choinkę był zestaw szminko-błyszczyków w mazaku tej firmy. No to po kolei. Limitowana edycja zawiera 5 sztuk, o różnym wykończeniu (3 tzw. lip lusters i 2 tzw. lip tints). Koszt całego zestawu wynosił 29$ plus VAT, ewentualnie plus koszty przesyłki. Pojedynczy produkt kosztuje 24$. Są to wysuwane kredki o dość interesująacej konsystencji. Nie zawierają parabenów, oleju mineralnego, SLSów, ftalenów i sztucznych barwników.

Tak wyglądają swatche:



Moimi ulubionymi kolorami są glitzy i dazzled. Dazzled oferuje bardzo delikatny kolor i ponętny błysk, dazzle jest stonowanym, lekko beżowym kolorem. Perky jest także dość ładnym kolorem, klasycznym cukierkowaym różem, który także wygląda ponętnie. Dostałam kilka komplementów podczas jego noszenia. Flashy i swank mnie nie przekonują, ale myślę, że to sprawa koloru.



Ogólnie lubię. Skład bardzo interesujący, wybór kolorów trafiony, konsystencja miła w aplikacji, nadają ustom bardzo kuszący wygląd. Cenę 29$ za zestaw 5 flamastrów uważam za uzasadnioną jeśli weźmie się pod uwagę brak tanich, szkodliwch składników. Na ustach ich prawie nie czuć i można używać ich bez kredki do ust. Fajnym pomysłem jest też to, że są one wysuwane, dzięki czemu nie trzeba ich temperować. Jednak przyczepiłabym się dwóch rzeczy: trwałości i wydajności. Nie są na ustach zbyt trwałe i dość szybko się zużywają.

Ogólna ocena: 4/5. Kredki są interesującym pomysłem, mają dobry skład, ładne kolory i
są miłe w noszeniu. Zapach jest w zasadzie niewyczuwalny. Konsystencja przyjemna. Jednyk są to produkty bardzo drogie i przy takiej cenie nie zasługują na miano kosmetyku cudu. Wybór kolorów i wykończeń uważam natomiast za bardzo trafiony.

A Wy? Słyszałyście coś o Tarte?

Pustynne i semipustynne impresje

Nowy rok imigranta. Ale przynajmniej amerykańska ziemia nie jest mi obcą.

Zauważyłam, że sporo z Was wyraziła zainteresowanie wrażeniami i zdjęciami ze Stanów. Moje pierwsze tygodnie tu były prawdziwą przygodą, tym bardziej, że zwiedzałam pod okiem osoby tu urodzonej, wychowanej i wiecznie podróżującej po tym kraju. Z osobą, która zna kraj od wewnątrz podróżuje się inaczej - znajduje się małe, nieznane turystom miejsca i ukryte szlaki, piękne ale niedocenione widoki, atrakcje o którym nietubylcom się nie śni. Do dziś regularnie przegladam zdjęcia z tych naszych pierwszych szalonych eskapad. Mój ówczesny chłopak, obecnie mąż, bardzo chciał mnie przekonać, że życie w USA jest bajką i chytry człek pokazał mi tylko to co piękne, zachwycające i warte zobaczenia zanim mi się, w bardzo malowniczym miejscu, oświadczył. Spryciarz, co?

Dziś, zaczynając mój kolejny rok tu i zaczynając, mam nadzieję, profesjonalne życie tu, lubię wracać myślą do tych dni kiedy to wszystko to był począatek. Stany przerażały swoim ogromem (matko, dostałam ataku paniki w pierwszym kalifornijskim sklepie!), przyspieszonym trybem życia, mieszanką kulturową itd. Chętnie do tego wracam, żeby zobaczyć jaki postęp zrobiłam od tej pory.

Postanowiłam podzielić się z Wami kolejną porcją zdjęć - tym razem zdjęć krajobrazów typowo pustynnych. Kiedy byłam jeszcze w szkole, pamiętam, że na geografii próbowano nas nauczyć (znaczy wbić nam do łbów metodą zzz ;) różne typy krajobrazów pustynnych i semipustynnych. Nigdy nie mogłam zrozumieć o co chodzi - dla mnie pustynią była Sahara, dużo piasku i nic.

Po przylocie do Stanów Zjednoczonych nagle wszystko stało się jasne. Ilość przeróżnych krajobrazów pustynnych w Stanach jest co najmniej zadziwiająca. Są one szczególnie typowym elementem krajobrazu w stanach takich jak: Nowy Meksyk, Arizona, Nevada, Utah, południowa Kalifornia, partie Teksasu.

Wszystkie zdjęcia zostały zrobione przeze mnie, dlatego są podpisane znakiem wodnym.

Niesamowicie ciekawym zjawiskiem pustynnym jest erozja, która jest powodem wielu dziwnych formacji pustynnych, jak np. Monument Valley w Arizonie:



Co mnie także niesamowicie zdziwiło to różnorodność formacji skalnych oraz odcieni tychże skał:




Co mnie także bardzo zaskoczyło to partie wyglądające jak spalona ziemia (Arizona/ Nevada):







Colorado River, powód wielu obecnych parków narodowych (tak tak, odpowiedzialna także za wydrążenie Wielkiego Kanionu!), zdjęcie wykonane w Utah:








Spora część zdjęś wykonana została z samochodu. Tak, takie widoki można zobaczyć przejeżdżając po autostradzie! Co mnie jednak denerwuje to fakt, że często bardzo trudno się dobrze przyjrzeć, już nie wspominając o zdjęciach.

A tutaj coś odrobinę innego: krajobraz z drzewkami Joshuego (zdjęcie z Południowej Kalifornii). Ponoć te drzewka rosną tylko w 2 partiach świata, w południowej Kalifornii i zdaje się Jerozolimie (ale tu głowy sobie nie dam uciąć):



Mam nadzieję, że podobały Wam się zdjęcia.

Bardzo nieprofesjonalny makijaż

Witam wszystkich w Nowym Roku. Czyli co, jestem znów o rok starsza i mądrzejsza (hm...)? ;) Na szczęście efektów przyspieszonego starzenia się po północy nie zaobserwowałam ;)

Nowy Rok zaczynam nowym wpisem z makijażem. Hmmmm.... W zasadzie miał to być wpis o podróżach, ale jakoś tak mnie wzięło na coś z innej beczki. Niestety co u mnie jest "z innej beczki", u innych jest na porząadku dziennym. No ale do rzeczy. Wybaczcie fatalne brwi, makijaż wykonałam na szybko w celu ochrzczenia mojej nowej palety i jakoś do głowy mi nie wpadło, że zechcę go sfotografować. Ale ponieważ zaczął się Nowy Rok i warto by może podjąć się paru wyzwań (jak na przykład makijażowych), postanowiłam zamieścić to zdjęcie. W końcu ćwiczenie czyni mistrza, prawda? Kolory zostały przeze mnie bardzo mocno roztarte ponieważ nie lubię mocnych kolorów na oku, choć w rzeczywistości były mocniejsze. No i powinnam bardziej popracować nad roztarciem granicy - no cóż, ironia losu, ja mocno rozcieram kolory, a granica nieroztarta :) Aparat zjadł szczególnie brąz (a brąz to taki nieapetyczny kolor no! ;).




Kosmetyki użyte do makijażu:

- Smashbox Be Discovered Holiday Palette (uwaga od lutego 2012 roku Smashbox zniknął z nietetsującej listy Pety i najprawdopodobniej jest obecnie firmą testującą na zwierzętach).



- UDPP in Greed
- korektor Almay Line Smoothing Concelear Fair + Medium (zmieszany jaśniejszy i ciemniejszy)
- kredka do oczu UD 24/7 Glide-On Pencil (zapomniałam nazwy, ale czarny ;)
- tusz do rzęs Big Fatty Waterproof Mascara UD

Zazwyczaj maluję się tak, żeby tylko lekko podkreślić oczy i inne elementy twarzy. Lubię kolory jakby wyblakłe, uwypuklające mój naturalny kolor oczu :)